Biografie

Ik ben geboren 31-01-1954 in Delfzijl, groeide op in een gezin waarin alles draaide om scheepvaart. Ook de directe leefomgeving bestond bijna geheel uit gezinnen waar het inkomen werd verdiend in de maritieme sector: het waren huishoudens met aan het hoofd kapiteins, reders, rederkapiteins, bevrachters maar ook bewoners wier vader aan het loodswezen gelieerd was; dit alles had grote invloed op de algehele leefklimaat in de straat en de directe omgeving. Voor mij waren Delfzijl, water en scheepvaart synoniem en voelde het als een onlosmakelijke drie-eenheid waar het altoos woei.

Ik ging naar de Volksmuziekschool, kreeg AMV- en blokfluitles van mevrouw van Klaveren (intussen was de Volksmuziekschool overgegaan in het IVAK, dat stond voor Instituut voor Amateuristische Kunstbeoefening), volgde pianolessen bij o.m. Gert Jan Koolen en Frans Wieringa en last but not least accordeon bij Eerko Orsel. Deze leidde me gedegen op voor het toelatingsexamen accordeon. Voordat ik overigens van hem les kreeg nam de Volksmuziekschooldirecteur, de heer De Leeuw, twee lessen voor zijn rekening. Na de laatste daarvan verzuchte hij gedeprimeerd: ‘Jongen, jij leert het… NOOIT!’ Wat precies de aanmoediging was die ik als elfjarige nodig had!

Vervolgens studeerde ik accordeon bij Egbert Spelde, bijvak piano bij Gerben Makkes van der Deijl en compositie bij Willem Frederik Bon aan het Stedelijk Conservatorium te Groningen. Na Willem Frederik (Peke voor intimi) Bons overlijden werd François Mollinger mijn docent en onder de vleugels van zijn leermeester Jan van Dijk kon ik mijn studie aan het Tilburgs Conservatorium succesvol afronden. Hoewel ik officieel nooit leerling van Jan ben geweest, maar vele interessante gesprekken met hem voerde -d.w.z. hij sprak en ik luisterde- beschouwde hij me wel als zodanig.

Terug kijkend zijn zowel Egbert Spelde, W.F. Bon, François Mollinger en Jan van Dijk van zeer grote invloed gebleken over hoe ik nu over het muziekvak denk. Stilistisch gezien was W.F. Bon een warme en grote inspiratiebron, terwijl François Mollinger en na zijn overlijden Jan van Dijk op technisch, praktisch en filosofisch/compositorisch gebied hun magistrale en onvermijdelijke invloed deden gelden. Egbert Spelde, met zijn uiterst persoonlijke en fijnmazige speelstijl (zijn vertolking van het accordeonconcert van Jean Wiener is niet weg te branden uit mijn highlights memory) leerde me -zij het op confronterende wijze- nauwgezet nadenken over muziek, iets waar ik tot op heden de vruchten van pluk!

Lees verder…

Drijfveren

Mijn fascinatie voor geluid ontstond tijdens de strenge winter van 1963. Op de Eems lag een vastgevroren schip van grote omvang en vanuit de haven liep je er naar toe, een zeer spectaculaire gebeurtenis! Het door ijs dichtgeslibde Eemskanaal werd opengebroken door een reeks sleepboten, waarvan een, de Watergeus, het meest imponeerde: het immense, scherp metalige geluid dat opsteeg bij het accelereren van de Brons scheepsmotor was hiervan de reden: de mooiste soundbite ooit…

Voeg daaraan toe het angstaanjagende gekraak van protesterend ijs dat zich overgaf aan de overmacht van de sleperskaravaan; hun rokende schoorstenen verspreidden een geur die samen met de vette lucht van gasolie en het afknappende ijs een perfecte mix vormden met het opzwepende staccato van de Watergeus. Hier heb ik het onlosmakelijke totaal van geur en klank ervaren, gehoord en opgesnoven. De website foto’s van dit spektakel in het Eemskanaal illustreren deze unieke ervaring.

Feat-Watergeus

CV Frans Vuursteen (Delfzijl, 31-1-1954)

1954
1972-1978
1977-1983
1989
1988-2010
Geboren in Delfzijl
Conservatorium Groningen, accordeon
Studie compositie bij Willem Frederik Bon, Groningen
Diploma Compositie bij François Mollinger/Jan van Dijk in Tilburg
Dirigent/arrangeur/componist van Filofonisch Orkest Groningen